Prywatne media cyfrowe – przechowywanie i archiwizacja

Kiedy w 1981 roku powstał standard komputera PC opracowany przez IBM, na początku posiadał on jedynie system operacyjny MS DOS, pracujący w trybie tekstowym. Jego następcą był system MS Windows, który pracował już w trybie graficznym i który odniósł komercyjny sukces w roku 1990. Wraz z nim zaczęły pojawiać się pierwsze aplikacje. Jedną z najbardziej popularnych był MS Office znany do dziś. Popularnymi programami graficznymi stawały się Corel Draw i Adobe Photoshop, które używane były przez profesjonalnych grafików ale przeznaczone także do użytku niekomercyjnego.

Na przełomie lat 80. i 90. na rynku zaczynają pojawiać się produkowane na większą skalę aparaty cyfrowe m.in takie jak Fuji czy Dycon Model 1 z 1990 roku. Pierwszym profesjonalnym aparatem cyfrowym o rozdzielczości 1,3 Mpix był Kodak DCS-100 z 1991 roku. Co raz bardziej popularnym stawał się format JPEG do zapisu cyfrowego zdjęć oraz MPEG do zapisu video. Format JPEG jest najpopularniejszym formatem zapisu danych do dziś ze względu na duże możliwości kompresji przy minimalnej stracie jakości. Jednym z pierwszych aparatów cyfrowych, które potrafiły łączyć się z komputerem za pomocą kabla do przesyłu danych był Apple QuickTake 100. Możliwe było wówczas zapisanie ośmiu zdjęć na dysku, było to w 1994 roku.

Opracowanie systemu operacyjnego MS Windows 95, spowodowało znaczący wzrost zainteresowania dostępnością mediów cyfrowych. Jego następca MS Windows 98 był już wyposażony w mało jeszcze wówczas znany Windows Media Player. Program ten oferował funkcje odtwarzacza multimedialnego pozwalającego odtwarzać cyfrowe media zapisane w formie pliku takie jak video, dźwięk czy grafikę. Windows 98 ponadto zawierał obsługę systemu plików FAT32, umożliwiając tym samym stosowanie partycji dyskowych o pojemności powyżej 2 GB. W roku 2001 na scenę wkroczył jeden z najbardziej popularnych i nieśmiertelnych systemów operacyjnych jakie stworzył Microsoft, którym był Windows XP. Był połączeniem dwóch linii produktów Windows NT oraz serii Windows 9x. Oferował stabilność oraz bezpieczny system plików NTFS.

Dostępność i stały rozwój pamięci masowych jakim były dyski twarde, rozwój i popularność aparatów i kamer cyfrowych, dostępność oprogramowania do edycji grafiki i tekstu powoli powodował naturalną tendencje gromadzenia prywatnych danych cyfrowych. Z drugiej strony pojawiała się powoli świadomość konieczności zabezpieczenia tych „dóbr”. Prywatne zdjęcia i filmy, dokumenty czy muzyka stawały się czymś cennym dla domowego użytkownika komputera. Użytkownicy komputerów aby zabezpieczyć się przed utratą danych co raz częściej kopiowali je na inne nośniki lub lokalizacje. Jednak najbardziej popularnym nośnikiem poza płytami CD były dyski twarde. Początkowo do komputerów dodawano dodatkowy dysk twardy lub tworzono osobną partycję dla danych. Z czasem zaczęto używać dysków przenośnych jako główny magazyn danych. Magazynowanie danych na jednym dysku było ryzykowne, ze względu na ich ograniczoną liczbę roboczogodzin, gdzie czasem nawet po roku użytkowania zdarzały się bad bloki ze względu na degradacje głowic lub uszkodzenie powierzchni zapisu. To w konsekwencji zwykle prowadziło do całkowitego braku dostępu do danych. Pod koniec lat 90. odzyskiwanie danych było jeszcze mało popularną usługą, z której w ostateczności korzystały firmy.

Kiedy technologia LAN stała się znaczącym trendem w systemach pamięci masowej, na rynku zaczęły pojawiać się urządzenia Network Attached Storage (NAS), dedykowane dla biznesu ale także odbiorców prywatnych. Umożliwiało to scentralizowane magazynowanie danych z każdego komputera. Technologia ta posiadała także mechanizmy zabezpieczające dane wykorzystując dublowanie dysków za pomocą macierzy dyskowych. Producenci NAS oferowali różne konfiguracje RAID w swoich urządzeniach, a tym samym różną ilość dysków w macierzy. Dziś większość z tych urządzeń pracuje na bazie „cienkiej” dystrybucji linuksa oferującej macierz programową, co nie zawsze zapewnia bezawaryjną pracę. Nierzadko w urządzeniach tych także dochodzi do utraty danych i jedyną alternatywą pozostaje próba ich odzyskania. Producenci pamięci masowych oferują pomoc w tym zakresie głównie w postaci programów do odzyskiwania danych, które zwykle są nie wystarczające.

Dodaj komentarz